Dawid Szwarc / Juliusz Hibner

Zbrodniarz stalinowski, Juliusz Hibner (Hübner), właściwie Dawid Szwarc, urodził się w 1912 r. w Grzymałowie w niezamożnej rodzinie żydowskiego sklepikarza i najemnego robotnika. Już w 1920 roku jego ojciec opowiedział się po stronie bolszewików. Juliusz wstąpił do Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej UkrainyJednostka Związku Młodzieży Komunistycznej w Polsce działająca od 1923 roku na prawach autonomicznej organizacji obwodowej w obwodzie lwowskim, tarnopolskim, stanisławowskim i wołyńskim., a gdy dorósł, do Komunistycznej Partii Zachodniej UkrainyKomunistyczna Partia Zachodniej Ukrainy, KPZU (ukr. Комуністична партія Західної України) – nielegalna partia komunistyczna, działająca w II Rzeczypospolitej w województwach lwowskim, stanisławowskim, tarnopolskim i wołyńskim. Partię rozwiązano w 1938 roku, razem z Komunistyczną Partią Polski. Większość jej działaczy przebywających w ZSRR została uwięziona przez NKWD i stracona podczas wielkiego terroru lat trzydziestych, innych dotknęło to podczas okupacji sowieckiej (1939-1941). Do rehabilitacji partii doszło w 1956 roku. i Komunistycznej Partii PolskiKomunistyczna Partia Polski (KPP) – partia komunistyczna działająca od 1918 do 1938 roku. Była organizacją od samego początku swego istnienia programowo wrogą wobec wolnej i suwerennej Polski. Była finansowana przez Moskwę, a wiele zjazdów tej organizacji miało miejsce Moskwie..

Brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii, a będąc jednocześnie komisarzem politycznym musiał realnie przyczyniać się do próby ustanowienie w Hiszpanii komunizmu i uzależnienia tego kraju od ZSRR.

Od 1941 roku służył w Armii CzerwonejChłopsko-Robotnicza Armia Czerwona - siły zbrojne Rosji Sowieckiej. W tworzenie Armii Czerwonej był czynnie zaangażowany Lew Trocki. W 1946 zmieniła nazwę na Armia Radziecka. Armia powstała bezpośrednio po rewolucji październikowej 1917 roku. Bolszewicy stworzyli armię, aby przeciwstawić się konfederacjom wojskowym (zwłaszcza różnym grupom zwanym Białą Armią) swoich przeciwników podczas rosyjskiej wojny domowej. Począwszy od lutego 1946 r. Armia Czerwona wraz z marynarką sowiecką stanowiła główny składnik sowieckich sił zbrojnych; przyjmując oficjalną nazwę „Armia Radziecka”, aż do jej rozwiązania w grudniu 1991 roku..

W 1943 roku został skierowany do 1 Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki jako zastępca dowódcy Pułku ds. Politycznych. Po bitwie pod Lenino we wschodniej Białorusi, gdzie stoczył bitwę z [Wehrmachtem], został uznany za zaginionego i „pośmiertnie” uhonorowany tytułem Bohatera Związku Radzieckiego. W rzeczywistości został ranny w obie nogi i – długo nierozpoznany – był leczony w szpitalu wojskowym. Do służby wrócił już jako dowódca pułku - pułkownik.

Będąc dowódcą Korpusu Bezpieczeństwa WewnętrznegoKorpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego (KBW) – specjalna formacja wojskowa podległa Urzędowi Bezpieczeństwa, powołana do walki z tak zwanym podziemiem reakcyjnym, do którego zaliczano polskie podziemie zbrojne, ukraińskie UPA i OUN oraz niemiecki Werwolf, a także do zapewniania ładu i porządku publicznego na terytorium kraju. Wojska KBW zabezpieczały także ochronę władz państwowych, ważniejszych obiektów przemysłowych, szlaków komunikacyjnych, uczestniczyły w akcjach przeciwpowodziowych i przeciwlodowych. Pacyfikowała antyrządowe demonstracje, prowadziła akcjach przeciwko podziemiu antykomunistycznemu i prowadziło pacyfikacje wsi wpierających patriotyczne i narodowe ruchy. (niekiedy potocznie określanym jako komunistyczne SS) "utrwalał" władzę ludową. W latach 1948-1951, walcząc z antykomunistycznym podziemiem i stosując represje nie tylko wobec partyzantów, ale również wobec działaczy politycznych i ludności cywilnej, dopuścił się wielu zbrodni. Kierował sowieckim aparatem terroru przeciwko Żołnierzom WyklętymŻołnierze wyklęci, żołnierze niezłomni, polskie powojenne podziemie niepodległościowe i antykomunistyczne – antykomunistyczny, niepodległościowy ruch partyzancki, stawiający opór sowietyzacji Polski i podporządkowaniu jej ZSRR, toczący walkę ze służbami bezpieczeństwa ZSRR i podporządkowanymi im służbami w Polsce. . Jest odpowiedzialny za zamordowanie tysięcy polskich bohaterów walczących ze stalinowskim reżimem. Za komunistyczną, antypolską działalność trafił w końcu do więzienia.

Szwarc miał zamiłowanie do fizyki. Po zakończeniu kariery w bezpiece, po uzyskaniu stopnia doktora nauk fizycznych, pracował w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. Jest autorem traktatu filozoficznego "O rozstrzygalności dwóch nierozstrzygalnych kontrowersji". Wykłady z fizyki jądrowej prowadził na wyższych uczelniach w Paryżu.

Zmarł w 1994 r. w Warszawie, został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

ŹRÓDŁO:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Juliusz_Hibner
https://www.facebook.com/historiaoktorejsieniemowi/posts/449484318820673