Józef Unszlicht

Józef Unszlicht urodził się w 1879 roku w Mławie, w spolonizowanej rodzinie żydowskiej. W 1900 roku wstąpił do polskiej organizacji maksistowskiej - SDKPiLSocjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy – działająca na przełomie XIX i XX wieku polska marksistowska partia polityczna. Początkowo nosiła nazwę Socjaldemokracja Królestwa Polskiego a od 1900 roku po poszerzeniu działalności na Wileńszczyznę - Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy. Od kwietnia 1906 roku była autonomiczną sekcją Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, zachowała jednak samodzielność ideologiczną i organizacyjną. . Był więziony za działalność komunistyczną, w końcu zesłany do Rosji. W 1906 roku był już członkiem SDPRR. Uczestniczył w przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) w Piotrogrodzie - tu znalazł miejsce u boku Lenina. Później został członkiem Rewolucyjnej Rady Wojennej oraz Kolegium CzekiCzeka (Wszechrosyjska Komisja Nadzwyczajna do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem / Spekulacją i Nadużyciami Władzy) – akronim nazwy tajnej policji w Rosji Sowieckiej w latach 1917–1922. Z owej nazwy wyszło potoczne określenie jej funkcjonariuszy – czekiści (czekista); obecnie często odnosi się to również do funkcjonariuszów organów bezpieczeństwa państwowego KGB, FSB oraz SWR. Czeka stosowała takie metody jak branie zakładników i na niespotykaną do tej pory skalę masowe egzekucje. Do masowych egzekucji na kontrrewolucjonistach wykorzystywano karabiny maszynowe. W Piotrogrodzie wydawano tak wiele wyroków śmierci, że skazanych wiązano parami, ładowano wieczorami na drewniane barki, które wyprowadzano na wody Zatoki Fińskiej, i tam zatapiano. Zaprowadzanie wewnętrznego porządku wiązało się często z bezmyślnymi, przerażającymi okrucieństwami ze strony Czeki., a także współorganizował oddziały Armii Czerwonej na Litwie i Białorusi. Był współtwórcą Polskiej Armii CzerwonejChłopsko-Robotnicza Armia Czerwona - siły zbrojne Rosji Sowieckiej. W tworzenie Armii Czerwonej był czynnie zaangażowany Lew Trocki. W 1946 zmieniła nazwę na Armia Radziecka. Armia powstała bezpośrednio po rewolucji październikowej 1917 roku. Bolszewicy stworzyli armię, aby przeciwstawić się konfederacjom wojskowym (zwłaszcza różnym grupom zwanym Białą Armią) swoich przeciwników podczas rosyjskiej wojny domowej. Począwszy od lutego 1946 r. Armia Czerwona wraz z marynarką sowiecką stanowiła główny składnik sowieckich sił zbrojnych; przyjmując oficjalną nazwę „Armia Radziecka”, aż do jej rozwiązania w grudniu 1991 roku..

W czasie wojny polsko-bolszewickiejWojna polsko-bolszewicka (1919–1921) – wojna pomiędzy odrodzoną Rzeczpospolitą Polską (II RP) a Rosyjską Federacyjną Socjalistyczną Republiką Radziecką (RFSRR), dążącą do podboju europejskich państw i przekształcenia ich w republiki sowieckie, zgodnie z ideologią, doktryną polityczną i programem politycznym bolszewików, określanymi jako „rewolucja z zewnątrz”. współtworzył marionetkowy Tymczasowy Komitet Rewolucyjny PolskiTymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski (TKRP), Polrewkom (ros. Польревком) – utworzony przez bolszewików w 1920 roku w Smoleńsku twór polityczny mający pełnić funkcję komunistycznej władzy na terenach II Rzeczypospolitej zajętych przez Armię Czerwoną w trakcie ofensywy letniej 1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej. . Zajmował się tu sprawami partyjnymi, oddając pierwszeństwo bardziej „zasłużonym” kolegom – Julianowi MarchlewskiemuJulian Baltazar Józef Marchlewski (1866-1925) polski polityk komunistyczny, działacz rewolucyjny, publicysta i przewodniczący Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski. Redaktor prasy socjalistycznej, publicysta i wydawca. i Feliksowi DzierżyńskiemuFeliks Edmundowicz Dzierżyński (1877 - 1926) – polski i radziecki rewolucjonista i polityk. Po przewrocie bolszewickim był organizatorem radzieckich służb bezpieczeństwa. Od 1917 stał na czele Czeka, GPU i OGPU. Z uwagi na współodpowiedzialność za represje polityczne podczas czerwonego terroru zyskał miano Żelaznego Feliksa, Krwawego Feliksa lub Czerwonego Kata..

Po powrocie do Moskwy w 1921 roku Unszlicht awansował na wiceszefa [Czeki]. Odpowiadał za wywiad i funkcjonowanie siatek szpiegowskich w państwach zachodnich. Stworzył, na przykład, fikcyjny ośrodek opozycji antybolszewickiej, aby zinfiltrować i rozbić jej rzeczywiste struktury. Ponadto zainicjował budowę Obozu Specjalnego Przeznaczenia na Wyspach SołowieckichSołowiecki obóz specjalnego przeznaczenia SŁON (ros. Sołowieckij Łagier Osobowo Naznaczenija) stał się poligonem doświadczalnym gdzie wypracowywano zasady sprawnego funkcjonowania systemu łagrów. Obóz powstał na archipelagu wysp na Morzu Białym. Władze przejmowały kolejno rozproszone na wyspach stare cerkwie i budynki klasztorne. Panujące fatalne warunki higieniczne, przepracowanie i niedożywienie prowadziły do rozprzestrzeniania się chorób, zwłaszcza tyfusu. Według niektórych wyliczeń wskaźniki śmiertelności utrzymywały się na bardzo wysokim poziomie – każdego roku od jednej czwartej do połowy więźniów umierało z głodu, na tyfus oraz z powodu innych chorób.. Był zastępcą Dzierżyńskiego do 1923 roku, pełniąc w kolejnych latach wiele intratnych funkcji, w zależności od zapotrzebowań sowieckiej partii.

Unszlichta aresztowano w 1937 roku w okresie Stalinowskiego wielkiego terroruWielka Czystka lub Wielki Terror była kampanią represji politycznych w Związku Radzieckim prowadzoną przez Józefa Stalina, która miała miejsce w latach 1936-1938. Pociągała za sobą represje na dużą skalę wobec chłopstwa; czystki etniczne; czystki w Partii Komunistycznej, urzędnikach państwowych i Armii Czerwonej; powszechny nadzór policyjny, podejrzenia o działania sabotażystów i kontrrewolucjonistów, więzienia i arbitralne egzekucje. Zamordowano miliony niewinnych ludzi. Historycy szacują, że całkowita liczba ofiar represji stalinowskich w latach 1937-38 wynosi od 950 000 do 1,2 miliona., w przeddzień Operacji PolskiejOperacja polska NKWD – wymierzona przede wszystkim w Polaków tzw. operacja narodowościowa NKWD, przeprowadzona na terytorium ZSRR w latach 1937–1938 w okresie wielkiego terroru. Według dokumentów NKWD skazano 139 835 osób, z tego zamordowano strzałem w tył głowy nie mniej niż 111 091 Polaków – obywateli ZSRR, a 28 744 skazano na pobyt w łagrach. Wyroki były wykonywane natychmiast. Operacja polska NKWD była jedną z tzw. operacji narodowościowych NKWD, które były wymierzone w przedstawicieli innych narodów i grup etnicznych zamieszkujących państwo bolszewików – Rosjan, Ukraińców, Białorusinów, Żydów, Finów, Łotyszów, Greków, Bułgarów, Chińczyków, Koreańczyków, Niemców i innych. Na tle innych operacji narodowych NKWD „operacja polska” wyróżniała się wyjątkową skalą represji, brutalnością i surowością. Zamordowani Polacy stanowili 44,9 proc. ofiar wszystkich operacji narodowościowych NKWD. - NKWD mogło pochwalić się zatem aresztowaniem najwyżej postawionego w sowieckiej władzy polaka. Zarzucono mu działanie nastawione na likwidację władzy sowieckiej, dywersję gospodarczą, „sekciarstwo” czy też infiltrację. Ponoć Unszlicht do końca nie przyznawał się do zarzucanych mu czynów. Unszlicht został rozstrzelany na terenie obiektu NKWD Butowo-Kommunarka.