Jakub Berman

Jakub Berman był szarą eminencją, człowiekiem zaufania Moskwy, aparatczykiem, współtwórcą [Polski Ludowej] odpowiedzialnym za zbrodnie stalinowskie. To on, razem z Mincem i Zambrowskiem, sprawował realną władzę w PRL, izolując w pewnym stopniu mniej inteligentnego [Bieruta] od podejmowania najważniejszych decyzji. Mimo tego byli przyjaciółmi na gruncie prywatnym. Nigdy nie pchał się na szczyty władzy. W historii zapisał się jako jeden z symboli zbrodni komunistycznych popełnionych w Polsce po 1944 roku, jako jeden z głównych polityków stalinowskich odpowiedzialnych za terror przed 1956 r.

Pochodził z dobrze sytuowanej rodziny inteligencji żydowskiej. Jego ojcem był syjonista Iser Lejba Berman, matką Guta z Bernikierów. W 1925 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, całe jego rodzeństwo otrzymało staranne wykształcenie. Nie ukończył jednak aplikacji adwokackiej z własnego wyboru. Swe pasje zawodowe realizował głównie jako dziennikarz.

W 1928 r. Berman wstąpił do Komunistycznej Partii PolskiKomunistyczna Partia Polski (KPP) – partia komunistyczna działająca od 1918 do 1938 roku. Była organizacją od samego początku swego istnienia programowo wrogą wobec wolnej i suwerennej Polski. Była finansowana przez Moskwę, a wiele zjazdów tej organizacji miało miejsce Moskwie., organizacji nielegalnej, całkowicie kierowanej z Moskwy, będącej narzędziem w rękach Stalina i jego ekipy. KPP była organizacją przestępczą i w II RP zdelegalizowaną. Uznawała działalność „niemieckich” partii komunistycznych na Kresach Zachodnich oraz białoruskiej i ukraińskiej partii komunistycznej na Kresach Wschodnich. Jej działacze i funkcjonariusze zwalczali zaciekle państwo polskie, odmawiając mu racji bytu. Kwestionowali jego granice. Działali oni nie tylko rozprzestrzeniając ideologię, ale stosowali terror, sabotaż, dywersję i skrytobójstwa popełniane na funkcjonariuszach państwa polskiego, a także pospolite napady rabunkowe w celu dodatkowego uzupełniania funduszy organizacyjnych, i tak obficie płynących z moskiewskiej centrali.

Po wojnie, "morderca zza biurka", jak go zwano, koordynował przygotowanie setek procesów politycznych, prześladowania kilkuset tysięcy członków Armii KrajowejArmia Krajowa (AK) – zakonspirowane siły zbrojne Polskiego Państwa Podziemnego w latach II wojny światowej., Batalionów ChłopskichKonspiracyjna organizacja zbrojna polskiego ruchu ludowego licząca około 170 tys. ludzi. Działająca w czasie II wojny światowej na terenie Generalnego Gubernatorstwa i w Wielkopolsce w celu obrony wsi polskiej przed terrorem niemieckim i eksploatacją gospodarczą. Po Armii Krajowej była to największa polska podziemna formacja zbrojna; posiadała 70 oddziałów partyzanckich i około 400 oddziałów specjalnych prowadzących akcje sabotażowe i bojowe. i Narodowych Sił ZbrojnychNarodowe Siły Zbrojne (NSZ) – polska konspiracyjna organizacja wojskowa obozu narodowego działająca w latach 1942–1947, licząca w szczytowym okresie rozwoju około 75 tysięcy ludzi. W czasie okupacji niemieckiej walczyła z Niemcami i zwalczała polskie formacje komunistyczne: Gwardię Ludową, Armię Ludową oraz partyzantkę radziecką i bandy rabunkowe. oraz bezwzględną, systematyczną walkę z Kościołem. Eksterminował najbardziej zasłużonych polskich patriotów.

Prowadził konsekwentną politykę sowietyzacji i rusyfikacji kultury polskiej, dążąc do eksterminacji polskiego myślenia narodowego. Ze względu na równoczesny nadzór Bermana nad bezpieczeństwem i kulturą, popularne stało się powiedzenie, że odtąd w malarstwie dozwolone będą tylko trzy kierunki: „formalizm, ubizm i represjonizm”.

Berman miał na swoich usługach dyspozycyjnych dziennikarzy i publicystów, którzy na jego polecenie cierpliwie fałszowali nawet źródła historyczne. Na przykład Arnold MostowiczArnold Mostowicz (ur. 6 kwietnia 1914 w Łodzi jako Arnold Moszkowicz, zm. 3 lutego 2002 w Warszawie) – urodzony w Łodzi w rodzinie żydowskiej uznany polski pisarz, dziennikarz, tłumacz i popularyzator nauki. Przed wojną pracował jako lekarz. Przebywał w niemieckich obozach koncentracyjnych Auschwitz, Bad Warmbrunn, Dörnhau, Jeleniej Górze i Cieplicach. spreparował nową wersję wspomnień gen. Józefa RybakaJózef Artur Rybak (ur. 7 kwietnia 1882 w Delatynie, zm. 8 maja 1953 w Krakowie) – wielokrotnie odznaczany generał dywizji Wojska Polskiego, inspektor armii, kawaler Orderu Virtuti Militari. Aresztowany przez UB, ale zwolniony z uwagi na zły stan zdrowia. Autor wspomnień., uczestnika wojny 1920 roku.

W wywiadzie dla Teresy TorańskiejTeresa Sławomira Torańska (ur. 1 stycznia 1944 w Wołkowysku, zm. 2 stycznia 2013 w Warszawie) – polska dziennikarka i pisarka. Nagrodzona dwoma Orderami Odrodzenia Polski oraz nagrodami za swoją pracę dziennikarską., Berman tak mówił o swojej roli w kształtowaniu stalinowskiego reżimu:

Zdawałem sobie jednak sprawę z tego, że najwyższych stanowisk jako żyd objąć albo nie powinienem, albo nie mógłbym. Zresztą nie zależało mi, by ustawiać się w pierwszych rzędach. Nie dlatego nawet, że z natury jestem taki skromny. Faktyczne posiadanie władzy nie musi wcale iść w parze z eksponowaniem własnej osoby. Zależało mi, żeby wnieść swój wkład, wycisnąć piętno na tym skomplikowanym tworze władzy, jaki się kształtował, ale bez eksponowania siebie. Wymagało to, naturalnie, pewnej zręczności.

Faktycznie wniósł olbrzymi wkład w mordowanie Polskich patriotów w zmanipulowanych procesach pokazowych, fałszując niejednokrotnie dowody. Likwidował nawet tych bohaterów polskiego podziemia, którzy ratowali żydów. Tak, na przykład, Adam Doboszyński, został skazany na podstawie sfałszowanych dowodów na szpiegostwo dla wielu krajów, następnie był niezwykle okrutnie torturowany i zamordowany. Berman tak pisał w jego sprawie do innego zbrodniarza komunistycznego, Romkowskiego - wiceministra MBPMinisterstwo Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) – ministerstwo wprowadzające bezpieczeństwo wewnętrzne, bezpieczeństwo publiczne, bezpieczeństwo zewnętrzne uzyskiwane przez kontrwywiad i wywiad, funkcjonujące w czasie tworzenia dyktatury komunistycznej w PRL na polecenie i pod dyktando władz radzieckich. Obok tzw. Informacji Wojskowej, odpowiedzialne za masowe krwawe represje na obywatelach w okresie stalinizmu. W terenie Ministerstwo reprezentowały podległe mu Urzędy Bezpieczeństwa Publicznego (UBP), dlatego potocznie te instytucje były określane skrótem UB.:

Przesyłam akt oskarżenia z jedną poprawką, t. Tomasz [towarzysz Bolesław Bierut] również nie ma zastrzeżeń. Warto popracować w tym kierunku, aby w toku przewodu sądowego jaskrawiej wystąpiła rola Watykanu, szczególnie proniemieckich kół w Watykanie i konkretnie formy ich akcji – tak, aby to było przekonywujące dla wierzących katolików. Na tle przewidzianych rozmów i akcji to by mogło mieć dosyć istotne znaczenie. Trzeba zmobilizować stare i nowe materiały i wystąpić z nimi w toku procesu.

Stosowanie przemocy, tortur i morderstw wobec opozycji nie było niczym niezwykłym. W 1945 Berman powiedział:

Należy utrzymać silną rękę nie tylko na zewnątrz, ale i wewnątrz w stosunku do administracji, członków partii itp. Twarda ręka w bezpieczeństwie może wiele pomóc.

W wystąpieniu na posiedzeniu komunistycznego Biura Politycznego KC PPRPolska Partia Robotnicza (PPR) – polska partia komunistyczna działająca od 1942 do 1948 roku w Warszawie w czasie okupacji niemieckiej przez przybyłych z ZSRR polskich komunistów z tzw. Grupy Inicjatywnej (zrzuconych przez lotnictwo sowieckie na spadochronach w 1941), poprzez połączenie kilku grup komunistycznych. Od 1944 partia rządząca w Polsce jako państwie niesuwerennym, pozostającym pod dominacją ZSRR. , bezpośrednio po sfałszowaniu wyborów w 1947 roku, powiedział:

Zmobilizowałem wszystkie siły nacisku moralnego i fizycznego. Gdyby świat dowiedział się o prawdziwych wynikach wyborów na całym obszarze Polski, przypuszczono by na nas atak.

W wywiadzie Teresy Torańskiej z Jakubem Bermanem, możemy przeczytać:

Torańska: - A zamykanie? Na przełomie 1948/1949 aresztowaliście członków AK-owskiej Rady Pomocy Żydom "ŻegotaŻegota - Rada Pomocy Żydom przy Delegaturze Rządu RP na Kraj – polska humanitarna organizacja podziemna działająca w latach 1942–1945, jako organ polskiego rządu na uchodźstwie, której zadaniem było organizowanie pomocy dla Żydów w gettach oraz poza nimi. Rada działała pod konspiracyjnym kryptonimem „Konrad Żegota”, skracanym często do „Żegota”. Według szacunków Rady, do wybuchu powstania warszawskiego w sierpniu 1944 roku, pomocą objętych zostało 40-50 tys. osób. ".
Berman: - No tak, objęło się szeroką gamą wszystkie organizacje związane z AK.
Torańska: - Proszę pana! UB, w którym wszyscy, lub prawie wszyscy dyrektorzy byli Żydami, aresztuje Polaków za to, że w czasie okupacji ratowali żydów, a pan twierdzi, że Polacy są antysemitami, nieładnie.
Berman: - Źle się stało. Na pewno źle się stało.

Próba rozliczenia Bermana dotyczyła wyłącznie jego przestępstw w stosunku do działaczy partyjnych. Berman, człowiek inteligentny i przezorny, prawie zawsze mówił: „nie przypominam sobie”, „nie pamiętam”. W wewnątrzpartyjnej dyskusji padły wreszcie słowa pełne sarkazmu: „Cała Warszawa wiedziała, że są karce, gdzie ludzie stoją w ekskrementach po kostki. Cała Warszawa wiedziała, że Różański osobiście zdziera ludziom paznokcie z nóg. Tow. Berman, przewodniczący komitetu do spraw bezpieczeństwa – nie wiedział”. Za jego kadencji za rzeczywiste lub sfabrykowane przestępstwa polityczne co najmniej 200 tys. osób trafiło do więzień, z czego około 6 tys. stracono.

ŹRÓDŁO:
https://www.radiomaryja.pl/bez-kategorii/jakuba-bermana-biografia-ulomna/