Grigorij Moisiejewicz Majranowski

Grigorij Moisiejewicz Majranowski (ros. Григо́рий Моисе́евич Майрано́вский), 1899 - 1964, funkcjonariusz NKWDNKWD (Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR, Наро́дный комиссариа́т вну́тренних дел) ) – centralny organ państwowy istniejący pod tą nazwą w latach 1917–1946. Stał się w powszechnej świadomości symbolem wszelkich zbrodni dokonanych przez Sowietów., pułkownik służby medycznej [MGB ZSRR], zbrodniarz komunistyczny, znany jako "doktor Śmierć". Profesor medycyny.

Urodzony w żydowskiej rodzinie, studiował, a później wykładał medycynę, a karierę zaczynał jako kierownik ambulatorium w moskiewskiej fabryce. Po rozpoczęciu pracy dla NKWD, kierował tajnym spec-laboratorium toksykologicznym Wydziału Farmakologii w Instytucie Biochemii im. Bacha w Moskwie. W ścisłym porozumieniu z [Berią] i [Mierkułowem], będąc kierownikiem Laboratorium nr 1 (1938-1946) zainicjował tajny program trucia prowadzony przez NKWD. Przeprowadzał doświadczenia na więźniach skazanych na karę śmierci, mordował ich przy pomocy różnych trucizn. Testował na więźniach m.in. iperyt siarkowy, digitoksynę, kolchicynę, tal, związki arsenu, cyjanku potasu i sodu, akonitynę (przyznał się do zamordowania za jej pomocą 10 osób), strychninę i kurarę. Jego tajna praca doktorska obroniona w 1940 r. nosiła tytuł "Aktywność biologiczna produktów oddziaływania gazu musztardowego z tkankami skóry". Ludzkiej rzecz jasna.

W 1942 roku Majranowski dokonał kolejnego odkrycia: pod wpływem pewnych dawek rycyny (toksyny białkowej pochodzenia roślinnego) „obiekt” zaczyna być szczery. Kierownictwo NKWD, zainteresowane pojawieniem się nowego skutecznego narzędzia do pracy śledczej, dało zielone światło dla dalszych badań. Eksperymenty z uzyskaniem prawdziwych zeznań zajęło dwa lata. Przesłuchania z użyciem leków odbywały się nie tylko w laboratorium, ale także w więzieniach Łubianki nr 1 i nr 2 i podobno odniosły pewien sukces. Ale przez większość czasu rycynie przypisywano rolę zabójcy.

W 1949 Majranowski był zaangażowany w większe projekty. Na polecenie Berii opracował mechanizmy zatruwania pylistymi trującymi substancjami, które mogłyby być użyte w tłumie i doprowadzić do śmierci wielu osób na raz.

Dokładna liczba ofiar eksperymentów Majranowskiego jest trudna do ustalenia. Historycy szacują ją na 150 do 300 osób. Pułkownik KGB [Władimir Bobrenev], który miał dostęp do akt śledczych Berii, twierdzi, że większość ofiar to przestępcy, ale wśród zabitych byli także jeńcy niemieccy i japońscy, obywatele Polski, Korei i Chin. [Paweł Sudoplatow], były pracownik NKWD, pisał, że Majranowski i pracownicy jego grupy byli zaangażowani w wykonywanie wyroków śmierci i likwidację niechcianych przeciwników politycznych. Majranowski osobiście uczestniczył w zamachach jako członek zespołu Sudoplatowa, jego ofiarami byli;
- Izajasz Oggins - obywatel amerykański, który pracował dla NKWD za granicą i został aresztowany pod zarzutem podwójnej gry,
- polski żyd, inżynier Nauma Samet pracujący dla wywiadu wojskowego, który nawiązał kontakty z Brytyjczykami i zamierzał emigrować do Palestyny,
- ukraiński działacz Aleksander Szumski, jeden z przywódców ukraińskiego ruchu narodowego, trafił do szpitala, gdzie według oficjalnego raportu zmarł z powodu niewydolności serca,
- Teodor Romża, arcybiskup Ukraińskiego Kościoła Unickiego w Użgorodzie,
- Raoul Wallenberg, szwedzki dyplomata, który został przeniesiony do specjalnej sali w Laboratorium-X, gdzie pod pretekstem leczenia otrzymał śmiertelny zastrzyk.

Za służbę w imię "budowania" sowieckiego komunizmu, został odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy, Orderem Znaku Honoru oraz odznaką „Zasłużony Funkcjonariusz NKWD”.

W 1951 roku Majranowski i wielu jego kolegów zostało nieoczekiwanie aresztowanych pod zarzutem zaniedbań, nadużywania stanowiska, nielegalnego posiadania trucizn i, co najgorsze, syjonistycznego spisku mającego na celu przejęcie władzy i zniszczenie przywódców państwa. Podczas przesłuchań główny specjalista od trucizn okazał się bardzo rozmowny i chętnie dzielił się swoimi osiągnięciami i sposobami likwidacji niechcianego "elementu wywrotowego". Muszę powiedzieć, że sam czuję się okropnie, kiedy to wszystko wspominam. Majranowski został skazany na 10 lat więzienia. Karę odbywał w więzieniu we Włodzimierzu. Jak na ironię, w tym samym więzieniu przebywał nazistowski zbrodniarz i kolega sowieckiego "doktora śmierć", jeden z najbardziej przerażających lekarzy Auschwitz, Karl Klauberg. Po zwolnieniu w 1962 r. Majranowski przeniósł się do Machaczkały, gdzie do końca swoich dni pracował w miejscowym instytucie badawczym. W 1964 nagle zmarł. Diagnoza była łatwa do przewidzenia: ostra niewydolność serca.

ŹRÓDŁO:
https://en.wikipedia.org/wiki/Grigory_Mairanovsky
https://pl.wikipedia.org/wiki/Grigorij_Majranowski