Katastrofa Patrii
Katastrofa Patrii to zatopienie francuskiego transatlantyku SS Patria 25 przez żydowską organizację terrorystyczna Hagana. Patria miała wypłynąć z około 1800 żydowskimi uchodźcami, których brytyjskie władze deportowały na Mauritius. Organizacje syjonistyczne sprzeciwiły się deportacji, a grupa Haganah podłożyła bombę mającą na celu unieruchomienie statku, aby uniemożliwić mu opuszczenie Hajfy. Zginęło 267 osób.
Początkiem II Wojny Światowej organizacje żydowskie współpacowały z III Rzeszą w celu emigracji żydów do Palestyny, łamiąc tym samym przepisy imigracyjne stosowane przez rząd brytyjski. Jeden ze statków z żydowskimi emigrantami - SS Pacific - został zatrzymany przez Brytyjczyków i miał służyć za przykład, iż rząd brytyjski nie będzie tolerował nielegalnej imigracji. Brytyjskie Colonial Office uznało bowiem, że mniej ryzykowne jest prowokowanie gniewu Żydów niż ryzykowanie rebelii Arabów. Uchodźcy ze statku SS Pacific zostali przeniesieni na inny statek - SS Patria - w celu podróży na Mauritius.
Tymczasem organizacje syjonistyczne rozważały, jak udaremnić plan deportacji. Strajk generalny nie przyniósł większych efektów. Jedna z organizacji terrorystycznych Irgun bezskutecznie próbowała podłożyć bombę na Patrii, aby ją unieruchomić. Hagana również próbowała unieruchomić Patrię, mając na celu zmuszenie jej do pozostania w porcie w celu dokonania napraw, a tym samym zyskanie czasu na wywarcie presji na Brytyjczyków, aby odwołali rozkaz deportacji. Na pokład statku przemyciła bombę o wadze 2 kilogramów (4,4 funta). Bomba nie wypaliła, więc przemycono drugą, potężniejszą bombę. Hagana źle obliczyła skutki ładunku i wybiła dużą dziurę w burcie statku, zatapiając go w ciągu 16 minut.
Gdy bomba eksplodowała, SS Patria przewoziła 1770 uchodźców. Większość z nich została uratowana przez brytyjskie i arabskie łodzie, które pośpieszyły na miejsce zdarzenia. Jednak 267 osób uznano za zaginione – ponad 200 żydowskich uchodźców plus 50 członków załogi i brytyjskich żołnierzy – a kolejne 172 zostały ranne. Wielu zmarłych zostało uwięzionych w ładowni Patrii i nie mogli uciec, gdy statek przewrócił się na bok i zatonął. Ostatecznie odnaleziono i pochowano w Hajfie 209 ciał.
W 1945 roku gazeta partii Mapai, Ha-Po'el ha-Tza'ir („Młody Robotnik”), napisała: Pewnego gorzkiego i porywczego dnia, złośliwa ręka zatopiła statek
. Nie wiedziano, że wszyscy odpowiedzialni za to ludzie byli przywódcami Mapai. Rozwścieczeni komentarzami gazety, niektórzy przywódcy Hagany wysłali syna Ben-Guriona, do biura gazety, gdzie uderzył redaktora, Isaaca Lofvena, w twarz.
W tajnym kierownictwie syjonistycznym rozgorzała zacięta debata na temat słuszności operacji. Decyzję podjęła bez konsultacji frakcja bojowników poza procedurami, co spowodowało wewnętrzne podziały. Podjęto nawet próbę przekucia incydentu na chwalebną "ikonę determinacji syjonistycznej", ale w dużej mierze się to nie powiodło.
https://en-m-wikipedia-org.translate.goog/wiki/Patria_disaster?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=wapp
https://www.jpost.com/blogs/my-nation-lives/this-week-in-israeli-history-operation-moses-raful-eitan-and-the-patria-disaster-435421


